KÜÇÜĞÜM

Bu günler, senin en güzel günlerin,
Değerini bil küçüğüm.
Hayat acımasız değilken,
Çoçukluğunu doya doya yaşa, küçüğüm.

Ama ne yazık ki,
Çok hızlı büyümeyi isteyeceksin,
15, 18, 20 derken, hayatın gerçeklerini göreceksin.
Bulunduğun ortamda,
Söz sahibi olacağını sanırken,
Dağ gibi sorunlarla, yüz yüze geleceksin.

Zorluklarla, sorunlarla boğuşurken,
Özel hayatın hiç olmayacak.
Gelen bir tekme vuracak, giden vuracak,
Bekleyeceksin ama, elinden tutan olmayacak.

Yalnızsın bu çıkarcı dünya da,
Yalnız mücadele edeceksin.
Hele bir tökezleyip, düştüğünde,
Daha da yalnız kaldığını hissedeceksin.
Sorunlar bir gün biter diye beklerken,
Kat kat büyüdüğünü göreceksin.

Büyüyeceksin ama küçüğüm, büyüdüğüne üzüleceksin.
İnsansın ama, İnsanlığa lanet edeceksin.
Böyle yaşamaktansa, ölmeyi isteyeceksin,
Ama ölüm kurtuluş mu, hiç bilmeyeceksin...

Sen..
Sen., İnan bana küçüğüm, hiç büyüme..,
Çünkü ;
Yaşarken, her gün bir kez daha öleceksin...

Kemal KÜÇÜKTEKİN
12.08.2007
KARAMAN