SENSİZ SENİ YAŞAMAK

Sokağındaki kaldırım taşları,
Arkadaşım,
Sarılıp ağladığım,
Loş ve ürkek yanan sokak lambaları,
Sırdaşım oldu.
Kaldırım taşları gibi soğuk,
Sokak lambaları gibi ürkek,
Kalbin anlayamadı,
Bir tek, Akasya kokulu geceler anlıyor beni.

O geceler şahit ki,
Pencerendeki ışık yandığında
Yüreğimde aydınlanıyor.
Işığın söndüğünde,
Akasya ağaçlarının dikenleri, yüreğime batıyor.
Kaldırım taşlarına,
Aşkın damlıyor, tek tek.

Sıdaşım olan,
Sokak lambalarına kazıdım ismini.
Ayşe 1,
Ayşe 2,
Ayşe 3,
Tedaş bile kanıksadı ;
"Ayşe 1" veya "Ayşe 2 'deki arıza giderildi" diyor, artık.

Bu akşam yine,
Dudaklarını çizdim, gecelere
Alev gibi yandı, geceler.
Gözlerini çizdim, gecelere
Eridi-bitti, tükendi geceler.
Kaldırım taşları gibi soğuk,
Kalbini çizdim, gecelere
Geceler bile üşüdü, ayaz kesti geceler.

Her gece olduğu gibi,
Oturduk yine kaldırım taşlarıyla.
Sırt sırta dayadık sokak lambasıyla.
Ve bir otuzbeşlik açtık yine,
Akasya' lar kokularıyla,
Geceler yalnızlığı ile kolkola geldi yanımıza.
Perdelerini açıp, birkez baksan,
Göreceksin kendini, inan ki aramızda..

İşte ben, her gece böyle,
Sensiz., seni yaşıyorum.
"Bu sokağın delisi" deseler bile bana,
Seni çok , ama çok seviyorum..

Kemal KÜÇÜKTEKİN
23.09.2007
KARAMAN