Çok üzgünüm, kırdım birtanemi,
Güller, orkideler gönderdim, yine affetmedi.
Acı biberler basın, dağlayın dilimi,
Bir anlık kıskançlıkla, kırdım birtanemi.
Sırcalı bir cam gibiymiş yüreği,
Anlayamadım, birdenbire kırılıverdi.
Kelimeler yetersiz kalır, anlatamam, o kadar pişmanım ki,
Ne yapsam, ne etsem imkansız, olmuyor tamiri.
Şu an birtanemden, daha üzgün, daha bedbahtım,
Yüreğimin kanı çekildi sanki, çok ama çok acıyor canım.
El ele, göz göze, dolu dolu yaşamak varken sevgimizi,
Yeter ki affetsin, bir daha kırarmıyım birtanemi.
Kemal der ki ; Deymez bu dünyaya, kırmayın kalpleri,
Sevgi çok kutsaldır, incitmeyin birbirinizi.
Şiirsel bir sevda için, neler feda edilmez ki,
Ne duruyorsunuz, hadi ; Koyun ortaya yüreklerinizi...
Kemal KÜÇÜKTEKİN
21.12.2007
KARAMAN
KIRMAYIN KALPLERİ
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder