UMUTLAR ÖLMESİN

Hatırlıyor musun hayatım ?
Hani bir çoçuk vardı,
Bizim sokakta.
Gözleri mavi, ışıl ışıl,
İşe giderken, yalvaran gözlerle bize simit satan.
Kimsesiz,
Üstü başı perişan.
Adı ; Umut.
Ama umutları elinden alınmış,
Yarınları olmayan.

Hatırlıyor musun ?
Annengillerden dönerken görmüştük,
Parkta yatıyordu.
Hani, bir hüzün çökmüştü üzerimize.
Sen bir battaniye getirip evden,
Üzerini örtmüştün.
"Senin olsun" demiştin, "yatacağın zaman al garajdan".
Nasıl sevinmişti,
Yaşlı gözleriyle, ellerini öpmek istemişti, senin.

Hani bir akşam yemeğe çağırmıştık,
O kadar utanmış, o kadar çekinmişti ki,
Bir daha gelmemişti, hatırladın mı?

Bu sabah telefon kulübesinde bulmuşlar, onu hayatım.
Bu soğukta telefon kulübesinde yatıyormuş.
Soğuktan donarak ölmüş.
En acısıda,
Yüreğimi buran,
Bir kaç damla gözyaşıda,
Kirpiklerinin üzerinde donmuş, biliyor musun ?..

Kemal KÜÇÜKTEKİN
15.01.2008
KARAMAN