ÜZME KENDİNİ

Duvardaki o gülümseyen fotoğrafınıda almışsın.
Çerçevenin yalnızca izi kalmış.
Biliyorsun en çok sevdiğim resmindi o.
O resim kalsaydı,
Senden tek bir anı.

Tam da Sonbahar, hazan mevsimi,
Yapraklar dökülüyor.
Dallarını terk ediyorlar birer birer.
Sen mi onlardan örnek aldın,
Yoksa onlar mı seni?


Hata mı yaptık?
Ben hata olara görmüyorum beraberliğimizi.
Biz saramadık, sadece saramadık yaralarımızı.
Yaralanan yüreğimizdeki sevgiydi.
Ve biz,
Öldürdük o sevgiyi.

Bak seninde gözlerin buğulandı.
Benim gibi, dokunsan ağlayacaksın.
Her ne kadar "Üzülmüyorum" desen de,
Bu ayrılık senide yakmış,
Beni yaktığı gibi.

"Unut" demek, "Unutacağım" demek o kadar basit sanki.
Yaşanan o güzel günler hiç unutulur mu?
Ara sıra sende hatırlayacaksın.
Ama, sakın anılara dalıpta,
Üzme kendini.

Kemal KÜÇÜKTEKİN
23.01.2008
KARAMAN