ADI BAHAR DI

Bugün bir kız tanıdım.
Sevimli,
Şirin mi şirin,
Oniki-onüç yaşlarında.
......Üstü başı dökülüyor,
......Ayaklarında naylon bir ayakkabı,
......Gözleri zeytin gibi siyah.
Mendil satıyordu.
- Amca bir mendil alır mısın? derken, kibarca
Sesi çok tatlıydı.
Adını sordum,
Adı Bahar dı.
......Canım kaynadı Bahar'a,
......Merak ettim, soruverdim.
......- Senin gibi güzel bir kıza,
......Annen baban nasıl mendil sattırıyor.
......Başı öne düşüverdi,
......- Annem babam yok artık benim, dedi.

Adı Bahar dı.
Gözleri zeytin gibi siyah.
Tıpkı bahtı gibi.

......İki yıl önce annesi babası ayrılmış.
......Babası terk etmiş buraları,
......Çok sevdiği babasını,
......Bir daha görememişti.
......Bir yıl önce de annesi evlenmiş
......Hemde Bahar'ı yanına almayarak gitmiş.
......Tek başına kalmış Bahar,
......Terk edilmiş olarak.
......Kimselere sığınamamış,
......Bir hafta on gün,
......En iyi bildiği okulun bahçesinde yatmış,
......Kuru bankların üzerinde korkarak.
......İki gün sonra arkadaşları bulmuş onu,
......Hemen yiyecek içecek getirmişler.
......Değilse ölecekmiş açlıktan.

Adı Bahar dı.
Sevimli mi sevimli,
Zeytin gözlü.
Ama o zeytin siyahı gözlerinden,
Yağmur gibi yaşlar akıyordu.

......Tam on gün,
......Okulun bahçesinde yatmış,
......Annesi babası merak edipde hiç aramamış.
......En çok ta buna üzülüyordu Bahar,
......Hiç mi ama hiç mi sevmemişlerdi kızlarını.

On gün sonra,
Halası gelmiş almış okulun bahçesinden,
- Geberemedin, diyerek onu.
O günden sonra halasında kalıyormuş.
Okulada bir daha göndermemişler.
Eniştesi ;
Mendil, kolonya, bayrak sattırıyormuş.
Herşeyin bir bedeli olduğu gibi,
Karnını doyurmasının bedeli olarak.
Sevgi mi?
Sevgiyi çoktan unutmuş Bahar.

......Adı Bahar dı.
......Şirin mi şirin.
......Ama geleceği hiç olmayan.
......Tek suçu, bu dünyaya gelmekti.

......Adı Bahar dı.
......O ufacık yüreği,
......Baharları hiç yaşayamayacaktı...

Kemal KÜÇÜKTEKİN
05.03.2008
KARAMAN