BAŞTAN YAZALIM SEVDAMIZI

Yüreğimizin en güzel yerine,
Gel seninle, baştan yazalım sevdamızı.
Mor menekşeye, güle, yere-göğe, her yere,
Gel seninle, baştan yazalım sevdamızı...

Mutluluğu yeniden çizelim gözlerimize,
Arzularımız alev alev yansın tenimizde,
Olmasın sabahlar, bütün şehvetiyle sürsün gece,
Gel seninle, baştan yazalım sevdamızı...

Artık şarkılar söylesin aşkımızı,
Yok olsun kışlar, yaşayalım yazı,
Bırakalım rüzgarın önüne günahlarımızı,
Gel seninle, baştan yazalım sevdamızı...

Açalım kalplerimizi, içine sevgiler dolsun,
Biz aşkın değil, aşk bizim kölemiz olsun,
Tutuşsun yıldızlar, geceler sevgiye doysun,
Gel seninle, baştan yazalım sevdamızı...

Aşk tanrılarının bir lutfusun sen bana,
Bu yürek bu can, yine kurban olsun sana,
Yaşadığımız bu güzel sevgilerin anısına,
Gel seninle, baştan yazalım sevdamızı...

Baştan yazalım sevdamızı, sevgisiz yüreklere inat,
Baştan yazalım sevdamızı, kem gözlere inat,
Baştan yazalım sevdamızı, Azrail' e inat,
Gel seninle, baştan yazalım sevdamızı...

Kemal KÜÇÜKTEKİN
24.04.2010
KARAMAN

SEVDALARDA ÖLÜR

Gün kararır, solar rengi bulutların.
Sesi duyulmaz olur saatlerin, zaman durur.
Bir yılan gibi çöreklenir hüzünler yüreğinde,
Yanar umutların, savrulur duman duman,
Sevdalarda ölür...

Solan bir gülün çığlığını duyarsın, için acır,
Suya hasret toprak gibi, yanan yüreğinin sesini duyuramazsın.
İsyanların bulanık bir nehir gibi akar zamansız,
Bakınca aynaya, gözlerinde göremezsin yarınları,
Sevdalarda ölür...

Anlatamazsın sevdiğini mehtaplı gecelere, küser yakamozlar.
Öksüz kalır aşk, baykuşlar gökyüzünde dans etmeye başlar.
Kurşun gibi ağır gecelerde, saklarsın gözyaşlarını kendinden,
Artık aldığın nefes bile acıtır içini,
Sevdalarda ölür...

Sevdalarda ölür, yok olursa sevgiler.
Tarifsiz acılar içerisinde kıvranırsın, kimse tutmaz elini.
Düşlerinde bile yalnız kalır, bir dağ gibi yıkılırsın.
Ve yaşadığın o güzellikler ısıtmaz artık yüreğini,
Sevdalarda ölür seninle beraber.....

Kemal KÜÇÜKTEKİN
18.04.2010
KARAMAN

GÜLLERDE YANDI

Paramparça oldu,
Kum gibi dağıldı umutlarım.
Güneş bile terketti dünyayı, gecelerde kaldı sabahlar.
Serçeler gibi üşüyor şimdi yüreğim.
Biliyorum,
Baharlar gelmeyecek artık buralara,
Günlerde yandı yokluğundan...

Açmıyor çiçekler, kelebekler mahsun,
Çalmıyor şarkılar sevda makamından.
Mavisi bile kalmadı düşlerimin, inan..,
Dilleri bile sustu, şakıyan bülbüllerin,
Güller bile yandı yokluğundan...

Dünya dönmese artık ne çıkar,
Ne çıkar uyanmasam yeni bir sabaha,
Göz göz kanıyorken içim.
Sorma.., sorma ne haldeyim,
Hiç dinmiyor sol yanımın ağrısı,
Yüreğimde yandı yokluğundan...

Soldu yarınlarımın rengi bir bir.
Sisler içerisinde düşlerim., umarsız...
Gökyüzündeki yıldızlar gibi yalnız,
Kimsesiz çoçuklar gibi sevgiye muhtacım...
Boyadılar mutluluklarımı siyaha.,
İçimdeki sevgiler yandı yokluğundan...

Kemal KÜÇÜKTEKİN
11.04.2010
KARAMAN