GÖZLERİNDE VURGUN YEDİ YÜREĞİM

GÖZLERİNDE VURGUN YEDİ YÜREĞİM

Ilık ılık akmıştı o mavi gözlerin gözlerime,

Deli deli yanmıştı aşkın ateşi yüreğimde,

Hiç bir şeyi sevmemiştim, gözlerin kadar,

Ama sen.., " Kal " diyemedin.

Yüreğim senden giderken,

Martıların yakarışlarını duymadın deniz gözlüm.

B/aşka gülümserken yakamozlar, mavi gözlerinde,

Sen " Kal " diyemedin,

Ve deniz mavisi o gözlerinde,

Vurgun yedi yüreğim.

" Kal " deseydin, mavi gözlerinin serinliğinde,

Sıkı sıkı tutunurdum kirpiklerinden,

Fırtınalar bile sökemezdi beni o gözlerinden.

Bir kez, " Sev " deseydin,

Denizler bile yanardı gözlerinin ateşinden,

Ve ben, yazılmamış aşklar büyütürdüm o zaman,

En güzelinden....

Ama sen..,

B/aşka eserken meltemler mavi gözlerinde,

" Kal " diyemedin...

" Kal " deseydin,

Saklasaydın beni, sevda mavisi gözlerine,

İşte o zaman,

Sevdam daha derin olurdu gözlerinden.

Mavi mavi sevgiler akardı yüreğine, yüreğimden.

Ve öyle severdim ki, o mavi gözlerini,

Rüyalarımda bile ihanet etmeden....

Ama sen..,

Seninle, b/aşka çarpan yüreğimi görüp,

" Kal " diyemedin...

İnan ki,

Mavi mavi bakan o gözlerini,

Bir denizin uysallığın da severdim.

Var ya okyanus gözlüm,

Gözlerinde görseydim eğer kendimi,

Volkanların bile sönük kaldığı, yüreğimin ateşiyle severdim.

Tanrıçalar bile kıskanırdı o zaman seni,

O kızıl dudaklarından, bir kez duysaydım sevdiğini.

Ve sen..,

B/aşka doğarken mavi gözlerinde güneş,

B/aşka bakarken sevda mavisi gözlerin,

" Kal " diyemedin..,

Ve deniz mavisi o gözlerinde,

Vurgun yedi yüreğim....

Kemal KÜÇÜKTEKİN

29.1O.2010

KARAMAN.