İNSAN OLMAYI ÖĞREN

Kim tanırdı seni, bu mekenda kim bilirdi,
İlk önce insan olmayı öğren.
Sana uzatmadık mı, bizler yardım elimizi,
İlk önce insan olmayı öğren.

Saman altından su yürüterek, gösterdin yüzünü,
Çirkefliğinle, sinsiliğinle öğrendik huyunu suyunu,
Herkes biliyor artık, senin onursuzluğunu,
İlk önce insan olmayı öğren.

Seni dost bilenleri çok iyi kullandın.
Menfaat ve çıkar uğruna şerefini sattın,
Bulunduğun ortamlardan kovuldukça uslanmadın,
İlk önce insan olmayı öğren.

Girdiğin her toplumda huzursuzluk yarattın,
Ben dostum dedin, bize düşmanımızı arattın,
Kendini bir şey sandın, ardında nefret bıraktın,
İlk önce insan olmayı öğren.

Arkadaşlıkmış, dostlukmuş senden çok ama çok uzak,
Arayacaksın bu günleri, başını duvarlara vurarak,
Yeter artık, bu hırsı bu kişiliksizliği bir kenara bırak,
İlk önce insan olmayı öğren.

Kemal der ki, bildiklerim bunlarla sınırlı değil,
Onlarda duyulursa, buralarda durman mümkün değil,
Senin gibi zavallılar, artık umurumda bile değil,
İlk önce insan olmayı öğren.

Kemal KÜÇÜKTEKİN
19.02.2010
KARAMAN